بعضی وقتها دل آدم ها یه جوری می گیره که فقط بغض گلو می تونه اون رو نشونه بگیره! و صدای هق هق گریه شون تا عرش اعلی میره. اون موقعه آدم ها همه چی رو، رو میکنن . گهگاهی گله می کنن و گهگاهی شُکر. لحظات خوبیه ولی به چه قیمتی به دست اومده ! شُکرشو میگم. اون موقعه دیگه وقت اتمام حجت کردنه با کی؟ با خودمون! بعضی ها اینقدر تحت تاثیر قرار می گیرن که تصمیم می گیرن نُه ماه رو روزه باشن (آقای حلت) و بعضی ها از اون هم سختر! تصمیم می گیرن که چهل روز رو فقط آب بخورن! شاید بپرسی مگه میشه؟ الا ماشاا... چه انگیزه ای می تونه به اینجا برسه! نترسید ما سراغ داریم.
ازش پرسیدم واقعاً تصمیم داری چهل روز رو فقط آب بخوری؟ بهم گفت: این دیگه کاره دله نمیتونم کاریش بکنم! گفتم کدوم دل!! اینکه شبیه خودکشی یه. جواب داد: دلیل دارم همین دلیل می تونه من رو تا ته خط برسونه. درضمن یه کتاب هم گرفتم که تو اون آدمهایی که این روش رو امتحان کردن توضیح میدن که تو هم می تونی چهل روز رو فقط آب بخوری!!! اسمش رو هم گذاشتن" آب درمانی".بهش گفتم: دیونه اسم کتابی که این جوری هوایت کرده چیه؟ گفت:"روزه روشی نوین برای درمان بیماریها" نوشته الکسی سوفورین. گفتم: حالا این الکسی سوفورین کیه؟ گفت:یه پزشک روسیه که خودش سه بار این روش رو آزمایش کرده و به توصیه اون خیلی ها این روش رو انجام دادن. و به نتایج جالبی! هم رسیدن که اکثراً درمان بیماریهای نا علاج یا صعب العلاجه!. بهش گفتم: گوسفند نباش اینا همش تبلیغه! بهم گفت: کاری ندارم بغض گلو مو گرفته و می خوام یه کاری بکنم کارستان که هم منفعت دنیا رو داشته باشه و هم ثواب آخرت!
ادامه دارد ......
پ.ن: پست های جدید از این پست ثابت به بعد شروع می شود
