
.
بعضی اوقات نمی دونیم که چرا بعضی از اتفاقات می افته؟ دلمون می خواد براش هر جوری که شده یه دلیل منطقی بیاریم. آره یه دلیل منطقی! و زور می زنیم تا هر چه بیشتر به "دو دو تا چهار" تا نزدیک تر بشه ولی هر چه هم نزدیک بشه! دوست داریم بگیم از یه منبع دیگه است. بعضی از اوقات هم چینش ما به جایی نمی رسه اون موقع است که دیگه پای چیزهایی میاد وسط که از اول نمی خواستیم رو کنیم. دلیلش رو هم مولوی خیلی خوب گفته :
نردبان اين جهان ما و مني است عاقبت اين نردبان افتادني است
لا جرم هر كس كه بالاتر نشست استخوانش سخت تر خواهد شكست
ما گاهی اوقات از ترس این افتادن ها کوتاه میایم. همین جاست که می تونیم تعادل رو حس کنیم و به اینکه تو خط تعادلیم افتخار کنیم. شده وقتی که کم می آریم بگیم "همه چیز رو همگان دانند" اگه بتونیم در اون وقتی که احساس غرور و فاتح بودن رو داریم این رو بگیم اساسمون متعادله. نمی تونیم که بر روی خصایص انسانی هم خط بطلان بکشیم ولی انسانها اگه احساس کنن که برای لذت از خیر و خوشی خدا خودش شر رو تو وجودش به ودیعه گذاشته دیگه از اینکه گاهی کم میارن جوش نمی زنن.
حکایت دلیل آوردن بود از چیزهای غیر منطقی! با این پیش فرض که هر چیز غیر منطقی نادرست نیست.من هم با چیزهایی این مدت برخورد کردم که درسته ولی منطقی نیست. و به این نتیجه رسیدم که بدون هیچ توضیحی بگم: دست خودم نیست کار خداست؟ و راضیم به رضایش
و البته ممنون![]()
.

.
"به خلوت خود بروید و مدتی استراحت کنید" این گفته کتاب مقدس است. ذهن ما برای تحلیل اتفاقات پیش آمده نیاز به سکوت داره! تا به حال شده از خودتون نگران بشید؟ اولین کاری رو که بعد از این نگرانی انجام می دید سکوته و بعدش به فکر فرو رفتن! زیبا تر از این خلوت چه خلوت دیگری رو سراغ دارید؟ دعا و عبادت؟ اما کدوم دعا و عبادت؟!دعایی که همراه با صداقت باشه و اگه اینطوری نباشه این دعای ما تا کجا می رسه؟ تا حالا شده از روی ریا دعا کنی؟ می دونی چه حس عجیبی به آدم دست میده.حسی که خودت هم خنده ات می گیره این از معدود خنده هایی است که آدم رو شاد نمی کنه! تا حالا شده با استفاده از ذهنت و بدون حضور قلبت دعا کنی؟دعا "خواستنه از قدرت مطلق" تا حالا فکر کردی از این مطلق چی بخوای؟ می دونستی دعا نیاز به واسطه نداره چون خدا شنوا و دانای مطلقه! از ما و اونچه که نیاز داریم کاملاْ با خبره ! اون فقط با دعای ما می خواد بدونه ما خواهان کدوم یک از نعماتش هستیم که بهمون عطا کنه! باور کن مشکل ما اینه که صادقانه نمی تونیم بگیم به چی نیاز داریم. ما با یه فرض اشتباه به سمت عبادت و دعا می ریم و اون اینه که ما لیاقت نداریم؟! و این پیش داوری ما رو از تمام خواسته هامون دور می کنه. بیایم بدون پیش داوری و اعتماد به خدا آنچه رو می خوایم بدون پیش فرض و فقط با توکل وبا این معیار که اون ما رو از خودمون بهتر میشناسه بسوی دعا و عبادت بریم.

