.

          دو دوست وقتی می تونن دوست همدیگه باشن ، وقتی یکیشون به دیگری نارو زد اون رو یه شوخی تلقی کنه و زودی با تمام احترام بره و از اون دلجویی کنه ! سخت نیست فقط باید جلو منیتت رو بگیری ، چون تو تموم عمرش یه نارو که بیشتر نزده و باید اون رو بزرگ نکنیم تا راه دوست داشتن برامون سخت نشه ! شاید خندتون بگیره ولی این نارو زدن ها بازتاب رفتار خودمونه ! بهترین آینه برای دیدن خودمون کارهایی که دوست خوبمون در حق مون به حق و ناحق انجام میده ! این رو هم کنار بذاریم که " از هر کسی انتظار داشتم از اون انتظار نداشتم" اگه می خوایم متحول شیم باید به نارو زدن های دوست خوبمون  خوب فکر کنیم تا خیری رو که تو اون نهفته درک کنیم ! می دونم شما هم مثل من دوست ندارید به جنگ خیر برید ، پس اون رو با فکر کردن قبول کنید و در مورد اون کمی به خودمون تردید کنیم و از ترسی که به وجود مبارکمون میاد بترسیم ولی اون رو تا می تونیم محدود کنیم مبادا ما رو خیالاتی کنه. در انجام دادن عکس العمل مقابل نارو زدن دوست خوبمون مواظبت به خرج بدهیم چون پیدا کردن یه دوست خوب یه عمر طول می کشه. با از دست دادن دوست خوبمون عمرمون رو بی بها نکنیم  .فقط در صورتی روی دوسمون رو  زمین بزنیم که ما دعوت کنه به اینکه" خدا رو نبینیم" در این موقع می تونیم با کمال شجاعت احساس ترس کنیم و دستش رو پس بزنیم و لازم هم نیست که فکر کنیم بلکه قاطعانه تصمیم بگیریم و اون رو از صفحه ذهنمون پاک کنیم. و بگیم خداحافظ !!!